شتران قربانى : به روايت ابن اسحاق : هفتاد شتر ، براى هر ده نفر يك شتر . طليعهء مسلمانان : نوشته‌اند كه : رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - عبّاد بن بشر را با بيست سوار از مسلمانان به عنوان طليعه پيش فرستاد . عكس العمل قريش : مشركين قريش از حركت رسول خدا و اصحاب وى به قصد مكّه با خبر شدند و تصميم گرفتند كه از ورود مسلمانان به مكّه جلوگيرى كنند ، و در بلدح اردو زدند ، و دويست سوار به فرماندهى « خالد بن وليد » ( يا عكرمة بن أبى جهل ) تا كراع الغميم » پيش فرستادند . خبر تصميم قريش « بشر ( يا بسر ) بن سفيان كعبى » ( خزاعى ) كه از مكّه مىرسيد و از جنبش قريش باخبر بود ، در عسفان نزد رسول خدا آمد و گفت : اى رسول خدا ! قريش از حركت شما با خبر شده و از مكّه بيرون آمده‌اند و در تصميم جلوگيرى از ورود شما به مكّه همداستانند و هم اكنون در « ذى طوى » فرود آمده و با خدا عهد كرده‌اند كه هرگز تو را به مكّه راه ندهند و « خالد بن وليد » را هم تا « كراع الغميم » پيش فرستاده‌اند . رسول - خدا گفت : « افسوس بر قريش ، جنگ نابودشان ساخته است ، چه مانعى دارند كه مرا با ديگر قبايل عرب رها كنند ، تا اگر آنها مرا از ميان بردند به مقصود خود رسيده باشند و اگر خدا مرا بر آنان پيروز كرد با وسعت و آسودگى وارد اسلام شوند و اگر هم اسلام نياوردند با قدرت و نيرو بجنگند ، مگر قريش چه گمان مىكنند ، به خدا قسم كه . پيوسته در راه آنچه خدا مرا بدان مبعوث كرده است جهاد خواهم كرد تا خدا آن را پيشرفت دهد ، يا خود از ميان بروم » . سپس گفت : « كدام مرد است كه ما را از غير آن راهى كه « قريش » بيرون آمده‌اند ببرد ؟ » و چنان كه روايت كرده‌اند : مردى از قبيلهء « أسلم » ( كه در آن روز يك هشتم از مهاجران بودند ) گفت : من اى رسول خدا ! پس آنان را از راهى ناهموار و پرسنگ در ميان دره‌ها برد كه سخت به زحمت افتادند و چون از آن